Skip To Main Content

TOUJEO İLE HEDEFTE GEÇİRİLEN ZAMAN ARALIĞI: Diyabette Modern Glisemik Yönetimde Bir Standart

Toujeo® ile glisemik kontrolün optimizasyonu: Hedefte geçirilen zamanın (TIR) klinik önemi, HbA1c ve glisemik varyabilite ile ilişkisi ile InRange çalışmaverilerini keşfedin.

DİYABETTE GLİSEMIK KONTROLÜN OPTiMİZASYONU:

TOUJEO® İLE HEDEFTE GEÇiRİLEN ZAMAN ARALIĞI

Hedefte Geçirilen Zaman: Diyabette Modern Glisemik Yönetimde Bir Standart

Tip 1 diyabetli bireylerde glisemik kontrolün yönetimi (T1D) hala karmaşık bir süreç olmaya devam etmektedir. Bu durum özellikle, glisemik değiskenligin en aza indirilmesi ve etkili bazal insülin (BI) sağlanması ihtiyacını belirginleştirmektedir. Ikinci nesil bazal insülin analoğu olan insülin glarjin 300 U/mL (Gla-300), T1D’li bireylerde daha tutarlı glisemik kontrol sağlama potansiyelini artırırken, bireyselleştirilmiş diyabet bakımına daha yüksek düzeyde uyarlanabilirlik sunar.13

Bu kapsamda Hedefte Geçirilen Zaman Aralığı’nda Kalma (TIR) geleneksel HbA1c’nin genel glisemik kontrolün değerlendirilmesinde tamamlayıcı önemli bir ölçüt olarak öne çıkmıştır.16

TIR'a Odaklanmak: Glisemik Değerlendirmede HbA1c'nin Ötesine Geçmek

Glisemik değişkenlik, diyabet yönetiminde iyi bilinen bir zorluk olup, bağımsız olarak artmıs hipoglisemi riski ve vasküler komplikasyonlarla ilişkilidir.17,18

TIR, glukoz kontrolünü anlamada daha ayrıntılı bir yaklaşım sunar; kan glukoz düzeylerinin 24 saatlik dönem boyunca belirlenmiş hedef aralıkta (70–180 mg/dL) kaldığı sürenin yüzdesini ölçer ancak geleneksel HbA1c ölçümleri tek başına bu bilgileri sunamaz.19-21

TIR'nin optimize edilmesi diyabet yönetiminde anlamlı bir hedef olarak giderek daha fazla kabul edilmekte olup, diyabetik komplikasyon riskinin azalmasıyla ilişkili olabilir.21 Amerikan Diyabet Derneği (ADA) çoğu yetşikin diyabet hastası için TIR'ın>%70 (hedef glukoz aralığı 70–180 mg/dL) olması gerektiğini önermektedir.16,18

CGM raporları

Optimalin altında TIR diyabetli bireylerde önemli ölçüde olumsuz etkilere yol açabilir ve artmış retinopati, nefropati ve kardiyovasküler hastalık riski ile ilişkilendirilebilir.20

Hedefte geçirilen zamandaki her %10’luk artış20,24,25

Hedefte geçirilen

InRange Çalışması: Tip 1 diyabetlilerde birincil sonlanım noktası olarak Hedefte geçirilen zamanı değerlendiren, ikinci nesil Bazal insülin analoglarını Gla-300 ve IDeg-100'ü karşılaştıran ilk randomize kontrollü çalışmadır.26,27

InRange Çalısması

InRange çalışması, Toujeo®’nun klinik güvenilirliğini güçlendirmekte olup, insülin degludek 100 U/mL ile karşılaştırıldıgında hem glisemik kontrol hem de glukoz varyasyon katsayısı açısından non-inferior olduğunu göstermektedir; benzer hipoglisemi oranları ve güvenlilik profilleri korunmuş, beklenmeyen bir bulguya rastlanmamıştır, bu da TIR’ın modern diyabet tedavisinde anlamlı bir ölçüt olarak artan rolünü vurgulamaktadır.28

nun-klinik

1. nesil bazal insülinlerden 2. nesil bazal insülinlere geçiş yapıldığında, HbA1c'de azalma gözlenmiştir.

Tip 1 Diyabet Yönetimi Için Klinik Çıkarımlar:

Toujeo® Klinik Pratikte

Toujeo®'nun InRange çalısmasında insülin degludek’e karsı non-inferior olduğu gösterilmiştir. T1D’li bireyler için hem glisemik kontrol hem de güvenlilik profili açısından değerlendirildiğinde Toujeo®, etkin bir seçenek sunmaktadır.28

Sonuç:

Diyabet tedavisinin ileri teknolojiler ve TIR gibi yeni ölçütlerin entegrasyonu ile gelişmeye devam etmesiyle, klinik kanıtlar tedavi kararlarının yönlendirilmesinde kritik bir rol oynamaktadır. InRange çalışmasından elde edilen bulgular, TIR'ın T1D'de anlamlı bir sonlanım ölçütü olarak kullanımını destekleyen kanıtların artmasına katkı sağlamakta ve hasta bakımının optimize edilmesinde değerini pekiştirmektedir.

TOUJEO® ile daha fazla “hedefte geçirilen zaman”
 

T2DM hastalarında TOUJEO® + APIDRA® tedavisi ile insülin degludek/aspart tedavisine göre “hedefte geçirilen zaman” %11 daha fazladır.29 

T1DM hastalarında, TOUJEO® ile hedefte geçen noktürnal zamanın insülin degludek 100 U/mL'ye kıyasla daha uzun, noktürnal glisemik dalgalanmaların daha az olduğu görülmüştür.30

EASD 2025'te sunulan, insülin naif yaslı T2DM hastalarında Glarjin 300 U/mL ve IDeg 100'ün karşılastırıldıgı BRIGHT post-hoc analizinde, hipoglisemi riskinde artış olmadan Glarjin 300 U/mL'nin dTIR'yi artırdığı, dTAR'yi azalttığı vurgulanmıştır.31

*Toujeo®, diyabet hastalarının uygun izleme ve takip gözeterek hayatlarını istedikleri gibi yaşamalarına yardımcı olur; çünkü kişinin yaşamına uyum sağlar, onunla birlikte hareket ederek esneklik sunar: Toujeo®, günde bir kez uygulanan bir bazal insülindir ve günün herhangi bir saatinde alınabilir;
klinik çalışmalarda normal saatten en fazla 3 saat önce veya sonra alındığında glisemik kontrol kaybı veya hipoglisemide artış görülmemesini sağlayarak esneklik sunduğu göşterilmistir. Doz ve zamanlaması, bireysel metabolik yanıta ve vücut ağırlığı, yaşam tarzı veya dozlama programındaki değişiklikler gibi ilgili klinik faktörlere göre ayarlanır. Toujeo® Yetişkinlerde, adolesanlarda ve 6 yaşından itibaren çocuklarda diabetes mellitus tedavisinde endikedir ve olagan önlemler alınarak yaşlılarda, renal veya hepatik bozukluğu olan hastalarda kullanılabilir. Günlük enjeksiyonları kolaylaştıran pratik, kullanıma hazır kalem formunda sunulmakta olup, kullanımına başlandıktan sonra 30°C’nin altında 6 haftaya kadar saklanabilir, böylece hastalar yanlarında taşıyıp, her yere götürülebilir.1 Tip 2 diyabetli yetişkin hastalarda yapılan 3 faz 3 RCT’de, Toujeo®, yaklaşık 6 ayda insülin glarjin 100 U/ml ve insülin degludek 100 U/mL’ye kıyasla benzer veya daha fazla HbA1c düüsü sağlamıtır.1-4 Önceden GLP-1 RA kullanmış olanlarda yapılan çalısmalarının birleştirilmiş analizinde, 6. ayda düşük hipoglisemi insidansı ve sınırlı kilo değişimi ile tutarlı HbA1c düşüşü görülmütür.5 Ayrıca, iki gerçek yaşam analizinde, GLP-1 RA’dan veya Tirzepatid’den Toujeo®’ya geçen hastalarda değerlendirilmistir. Önceki GLP-1 RA tedavisinin ardından, Toujeo®’nun glisemik kontrolün iyileşmesi ile birlikte düşük şiddetli/dogrulanmış hipoglisemi oranları, sınırlı kilo değişiklikleri ve yeni bir güvenlilik bulgusunun saptanmaması ile ilişkilendirildigi görülmüştür. Önceki tirzepatid tedavisinin ardından yapılan analizde, glisemik kontrolün iyilestiği gözlemlenmiştir; hipoglisemi ve kilo sonuçları değerlendirilmemiştir.6-7 Toujeo®, T1DM veya T2DM’li kiilerde, T2DM’li, daha önce insülin kullanmamış yetişkimler, daha önce insülin kullanmış kişilerde, T1DM’li yetişkinler ve gençler, T2DM’li yaşlılar, T2DM’li ve KBH’lı kişiler, açlık durumundaki T2DM’li kişiler ve egzersiz yapan T1DM’li kişiler dahil olmak üzere çeşitli popülasyonlarda ve yaşam koşullarında yapılan kontrollü çalışmalarda ve gerçek yaşam çalışmalarında incelenmiştir.1,8-12 Uluslararası T2DM kılavuzlarında, <%7 civarında HbA1c hedefiyle erken ve sürekli glisemik kontrol önerilmektedir; bu kılavuzlar ayrıca, diğer tedavilerle kontrol sağlanamadığında bazal insülin tedavisinin ertelenmemesini tavsiye etmektedir.13-15 

Içerik Al desteğiyle geliştirilmiştir. Görselde gerçek hastalar gösterilmemektedir.
 

ADA, Amerikan Diyabet Derneği; BI, bazal insülin; CGM, sürekli glukoz izleme; CV, glukoz değisim katsayısı; GV, glisemik değişkenlik; HbA1c, glikozile hemoglobin; LS, en küçük kareler; LSMD, en küçük kareler ortalama farkı; TAR, Hedef Aralık Üstünde Geçirilen Zaman; TIR, Hedef Aralıkta Geçirilen Zaman; TBR, Hedef Aralık Altında Geçirilen Zaman; T1D, Tip 1 Diyabet; T2D, Tip 2 Diyabet; KBH, kronik böbrek hastalığı; GLP-1 RA, glukagon benzeri peptit-1 reseptörü agonisti; RCT, randomize kontrollü çalışma; T1DM, Tip 1 diabetes mellitus; T2DM, Tip 2 diabetes mellitus.

 

  1. Toujeo® Kısa Ürün Bilgisi.  
  2. Bolli GB, et al. Diabetes Obes Metab. 2015:17(4:386-394). 
  3. Rosenstock J, et al. Diabetes Care. 2018:41(10):2147-2154.
  4. Russell-Jones DR, et al. Diabetes Obes Metab. 2019:21(7):1615-1624.   
  5. Cheng AYY, et al. Diabetes Res Clin Pract. 2024;217:111871.   
  6. Bailey TS, et al. Diabetes Obes Metab. 2022;24:1617-1622.  
  7.  Ritzel R, etal. Diabetes Ther, 2025;doi:10.1007/s13300-025-01798-5.   
  8. Haluzik M, et al. Diabetes Obes Metab. 2020;22:1369-1377.  
  9. Bolli GB, et al. Diabetes Obes Metab. 2021;23:1588-1593. 
  10.  Danne T, et al. Diabetes Care. 2020;43:1512-1519.  
  11. Hassanein M, et al. Diabetes Res Clin Pract. 2020;166:108189.   
  12. Moser O, et al. Diabetes Technol Ther. 2023;25(3):161-168.  
  13. American Diabetes Association Professional Practice Committee, Diabetes Care. 2025; 48 (Supplement 1): S181-S206.  
  14. International Diabetes Federation (IDF). IDF Global Clinical Practice Recommendations for Managing Type 2 Diabetes - 2025. Available at https://idf.org/t2d-cpr-2025. Accessed February 2026.
  15.  Davies MJ, et al. Diabetes Care. 2022;45(11) 2753-2786.  
  16. ElSayed NA, Aleppo G, Aroda VR, et al. 6. Glycemic Targets: Standards of Care in Diabetes-2023. Diabetes Care. 2023;46(Suppl 1):S97-S110.  
  17. Monnier L, Colette C, Wojtusciszyn A, et al. Toward Defining the Threshold Between Low and High Glucose Variability in Diabetes. Diabetes Care. 2017;40(7):832-838.
  18. Cardoso CRL, Leite NC, Moram CBM, Salles GF. Long-term visit-to-visit glycemic variability as predictor of micro- and macrovascular complications in patients with type 2 diabetes: The Rio de Janeiro Type 2 Diabetes Cohort Study. Cardiovasc Diabetol. 2018;17(1):33.  
  19. Battelino T, Danne T, Bergenstal RM, et al. Clinical Targets for Continuous Glucose Monitoring Data Interpretation: Recommendations From the International Consensus on Time in Range. Diabetes Care. 2019;42(8):1593-1603.   
  20.  Beck RW, Bergenstal RM, Riddlesworth TD, et al. Validation of Time in Range as an Outcome Measure for Diabetes Clinical Trials. Diabetes Care. 2019;42(3):400-405.
  21. Mayeda L, Katz R, Ahmad I, et al. Glucose time in range and peripheral neuropathy in type 2 diabetes mellitus and chronic kidney disease. BMJ Open Diabetes Res Care. 2020;8(1):e000991.
  22. American Diabetes Association Standards of Care in Diabetes, 2026   
  23. Martens T, et al. Presented at ATTD 2025. 19–22 March Virtual Congress.  
  24. Kalra, S et al. Diabetes Ther. 2021;12(2):465-485.   
  25. https://diatribe.org/highlights-easd-2020. (Erisim Tarihi: 09.04.2026).
  26. Battelino T, Danne T, Edelman S et al. Comparison of Second-Generation Basal Insulin Analogues Glargine 300 U/mL and Degludec 100 U/mL Using Continuous Glucose Monitoring in People with T1D: InRange Randomised Controlled Trial. Presented at ATTD, Barcelona, April 2022  
  27. Battelino T, Bosnyak Z, Danne T, et al. InRange: Comparison of the Second-Generation Basal Insulin Analogues Glargine 300 U/mL and Degludec 100 U/mL in Persons with Type 1 Diabetes Using Continuous Glucose Monitoring-Study Design. Diabetes Ther. 2020;11(4):1017-1027.  
  28. Battelino T, Danne T, Edelman SV, et al. Continuous glucose monitoring-based time-in-range using insulin glargine 300 units/ml versus insulin degludec 100 units/ml in type 1 diabetes: The head-to-head randomized controlled InRange trial. Diabetes Obes Metab. 2023;25(2):545-555.  
  29. Kawaguchi Y et al. J Diabetes Investig. 2019;10:1527-36.  
  30. Cognet I. et al, OneCARE Study Poster Presentation P042/#357 - ATTD 2021.
  31. Escalada J, et al. Derived time-in-ranges in insulin-naive older adults with type 2 diabetes treated with insulin glargine 300 U/mL vs degludec 100 U/mL: a BRIGHT trial post-hoc analysis. Presented at: EASD 2025, Vienna.
toujeo-insulin-glarjin
İlginizi çekebilir
MAT-TR-2600767